Portali “La libre.be” i ka kushtuar një shkrim situatës alarmante të Shqipërisë në lidhje me menaxhimin e mbeturinave në territorin e saj. Shqipëria dëshiron t’i hapë dyert turizmit, por e ka vështirë për të gjetur një plazh apo lumë që nuk është i ndotur nga mbeturinat. Albinfo.ch përcjell një përmbajtje të këtij shkrimi. Menaxhimi i mbeturinave, i cila sapo ka filluar në qendër të Tiranës, mbetet krejtësisht i panjohur në pjesën tjetër të vendit. Por, megjithatë “neglizhenca” e shqiptarëve ndaj mjedisit nuk shpjegon gjithçka. Asnjë krematore nuk ka hyrë ende në detyrë, shumë qytete provinciale kanë vetëm vende për shkarkime të mbeturinave në mënyrë të egër, shpesh të vendosura në rrënojat e fabrikave të vjetra socialiste të braktisura.
Koshi i plehrave të Italisë
Që prej rënies së komunizmit në vitin 1991, materiali elektronik, bateria ose mbeturina të fabrikave të ndërtimtarisë janë “eksportuar” në Shqipëri, kryesisht nga Italia, ku trajtimi i mbeturinave është shpesh i kontrolluar nga rrjetet kriminale.
Menaxhimi i mbeturinave dhe importi i tyre masiv janë një gjarpër deti që helmon jetën politike të vendit për një çerek shekulli. “Kufijtë janë shumë poroz, askush nuk kontrollon se çfarë hyn në territorin shqiptar”, thekson Kozara Kati, nga grupi mjedisor AKIP. Qeveritë e njëpasnjëshme, si e djathta, ashtu edhe e majta, ia gjuajnë njëra-tjetrës pataten e nxehtë, duke premtuar për t’i dhënë fund, ose të paktën për të rregulluar importin e mbetjeve.
Në teori, është vetëm e lejuar kategoria e veçantë e “lëndëve të para nga riciklimi”, për një transformim të ri sikurse letra, druri, metali, plastika, por shumica aktuale socialdemokrate dëshiron të shkojë më larg.
Një sistem i mbledhjes
Qershorin e kaluar, me iniciativën e tre deputetëve, parlamenti miratoi një ligj të ri për të organizuar gjithë sistemin e mbledhjes së mbeturinave. Në përputhje me standardet evropiane dhe shqetësimet mjedisore, ajo hapi një dritare të importit, duke shkaktuar një protestë në opinionin publik. Riciklimi është ende një biznes në fillim në Shqipëri, por është sektori industrial që kërkoi atë ligj. “Fabrika ime punon vetëm 30% të kapacitetit të saj, unë jam i detyruar të blej letër jashtë vendit në mënyrë që të prodhoj karton në Shqipëri, duke më rezultuar në kosto më të larta se sa sikur t’i ricikloja mbeturinat e letrës”, thekson Bardhyl Balteza, zëdhënës nga këto kompani dhe pronar i fabrikës “Edipack”, fabrika e vetëm që prodhon karton të ricikluar.
I gjithëpranishëm në media, biznesmeni është i bindur se “kurrë nuk do të mund të mbledhim mjaft letër për të arritur të përfitoj nga investimet e saj”.
Mediat e huaja: Shqipëria, “koshi i plehërave të Italisë”
