Nga Belind Këlliçi
Sot është dita 50 e protestës së pandërprerë të qytetarëve në Bulevard, kundër korrupsionit, arrogancës, qeverisjes së keqe, trajtimit të Shqipërisë si plaçkë dhe shpërfilljes së njerëzve.
Kërkesa kryesore, largimi i Edi Ramës, mbetet pika e parë në agjendën e politikës në vend, dhe në çdo ambjent.
I janë bashkuar shqiptarët kudo kësaj thirrjeje. Por e sigurtë është që askënd nuk e ka lënë indiferent. Edhe ata të heshurit, në qoshet e tyre thonë njëzëri: duhet të ikë!
Asgjë tjetër nuk diskutohet sot më shumë se sa largimi i Edi Ramës, kudo në çdo hapësirë, dhe kjo është një arritje e protestës.
Për ikjen e Edi Ramës flitet më shumë se për finalen e botërorit.
Se sa e fuqishme e tronditëse është lëvizja që sot mbush 50 ditë, e konfirmon më së miri reagimi i Ramës.
Autokrati u shpërfaq me tiparet më të shëmtuara dhe thirri në ndihmë të gjithë qelbësirat që ishin bashkuar dikur për ta sjellë në pushtet dhe i vërsuli kundër protestës. Pse? Sepse karrigia e tij u lëkund.
Fundi i tij është dhe fundi i qelbësirave. Maskat ranë dhe kjo i shërbeu qytetarëve, publikut për të dalluar qartë të keqen në gjithë përmasat e saj.
Dhe kjo është meritë e protestës. Por gjithashtu, edhe ndërkombëtarët, Brukseli ka pamjen e duhur sot mbi Tiranën.
Prej qëndresës dhe pasqyrimit të madh mediatik nga Reuters te CNN, ai nuk është më artisti me atlete të bardha, por gangsteri me charter.
PD ka bërë zgjedhjen e duhur duke qëndruar në krah të tyre pa ekuivok. Dhe për këtë çdo demokrat duhet të jetë krenar e duhet të vijojë qëndresën në shesh, përpos çdo provokimi apo insinuate të nxitur nga ata që detyrë të vetme kanë promovimin personal duke i bërë opozitë opozitës.
