Kastriot Dervishi
Pas fjalës “historike” të 6 shkurtit 1967 të Enver Hoxhës, në dukje “kundër zakoneve prapanike”, në Shqipëri vërshuan dhunshëm veprimet shkatërrimtare mbi kulturën dhe institucionet e mbetura fetare. Por, po kaq, veprimet e tilla zhvilloheshin edhe në planin komik, teatral e qesharake. Imitoheshin heroizmat e njerëzve të panjohur, njerëz të zakonshëm bëheshin heronj, të verbrit realizonin e tejkalonin normën, të pamundurit në të ecur bënin çudira, etj.
Në krye të kësaj gallate, nuk mund të mos ishin edhe udhëheqësit e lartë.
Ata që kishin vjedhur gjithë Shqipërinë bënin veprime të tilla teatrale sikur po ndihmonin shtetin me disa qindarka.
Në mars 1967, deputetët e Kuvendit Popullor, nënshkruan deklarata me të cilat kërkonin të mos merrnin dietën që i takonte si deputetë.
Bashkëlidhur kërkesa e deputetëve Enver dhe Nexhmje Hoxha.
