Nga Sokrat Turtulli
U drejtova për nga makina këtë mëngjes dhe sapo hapa derën më doli para syve fytyra dhe zëri i Petrit Vasili. Më saktë më erdhi si klithmë “mossssssssss, mossssssss e hap derën, mos u fut në makinë, mos qarkullo me makinë pasi policia të fut drogë brenda dhe të akuzojnë për trafikant”.
Në çast e mbylla derën e makinës dhe vendosa te udhëtoj me autobus.
Sapo hedh këmbën për tu futur brenda më ulëriti në vesh zëri i Lefter Kokës, “mossssssssss, jooooo, jo me autobus pasi eksponentë te policisë të veshur civile mund të të futin në xhep sasira droge dhe pa mbërrit në fund të stacionit të arrestojnë dhe akuzojnë si shpërndarës droge”.
Hoqa dorë dhe nga autobusi dhe serbes-serbes vendosa të eci në këmbë pa i nxjerrë duart nga xhepi dhe pa i lënë mundësinë asnjërit të flirtonte me xhepin tim.
Te kryqëzimi i 21-shit takoj një shok timin polic. Ai shiko, unë shiko. Unë shiko, ai shiko. Pastaj zgjati dorën të më takonte, por unë as që e hëngra atë teke dhe vazhdoja ti mbaja duart në xhep duke i buzëqeshur në fytyre dhe duke i thëne…
– Hë, ku ke vendosur të ma futësh dozën e heroinës?!
– Mirë je?-më tha.
– Shumë mirë jam – i thashë, por nga ty se prisja. Mos harro, unë vazhdoj të jem akoma me PD-ne dhe as mos të të shkojë në mendje që mund të kem kaluar me LSI-në për të të dhënë shkak ty të më sulmosh…
– Më hoqën nga policia dhe mua-tha, por këto rroba i mbaj se s’kam të tjera.
– Edhe provokues, edhe gënjeshtar mërmërita me vete dhe vazhdova rrugën pa i nxjerre duart nga xhepat…
