…Kur dal me ecë bregut te lumit Hudson, shpesh më qillon me i pa peshkataret ka gjuejnë peshk asajt. Ndalem dhe i kqyri, me ban pershtypje përqëndrimi i tyne se si ua mpijnë sytë grepave të hedhun ne lumë. Rrinë tue kqyre deri sa dridhet filispanja dhe fap e terhjekin fort kallamin.Vezullon në ajri barku i bardhë i ndonji peshku që bie në grep. Peshkatari mbledh kadalë filispanjën, kap peshkun dhe e mban në dorë…ja hjekë grepin prej goje dhe e kundron mire e mire. E rrotullon ne dorë disa herë dhe e lshon prapë… plluq e ne lumë! Kshtu asht ne kete zonë, mundesh me nxanë peshk sa te duesh por te duhet me e lshue prapë në lumë, nuk lejohet me e marrë me veti. E nxan peshkun por s’mundesh me e marrë me veti!
…I kqyri peshkataret ka i lshojnë peshqit e nxanun në ujë… Tue i pa peshqit ashtu të gjalle ka zhduken nen uje, mendoj me veti :
-Po sikur peshqit me pasë nji botë të tynen njisoj si e kena na gjindja!? Nji bote ku ata mirren vesh nderveti e kuptohen ma së miri!? E kur ban vaki që peshkatarët i nxanë dhe i lshojnë prapë në uje, ata peshqit e shkrete tue u dridhe prej frike, notojnë ne thellësi dhe u me sa za kanë në krye u thonë peshqve të tjere në lumë :
-“O Perendi! Ndigjoni çka na ndodhi ne sot! Na jena rrembye sot! Do qenie Aliene, do krijesa jashtëujore na kapen me do si grepa e shkopinj dhe na shtinë tmerrin! Ishin qenie te çuditshme, kishin kater gjymtyrë, me dy prej atyne gjymtyrve rrijshin drejt e me dy ato tjerat na nxunë ne! Tmerr! Ndersa na ishim gati tue dhane shpirt se na qitën jashtë uji , ato qeniet kater-gjymtyrshe s’kishin asnji problem ujëmarrje!? Ato mujshin me jetue pa uje! Tmerr…tmerr… Për fat, Alienët jashtëujorë, mbasi na kqyrën mirë e mire, na studiuen ne çdo anë, na lshuen prapë në ujë! O Zot! Na sot kemi lindë për së dyti, mbasi u rrembyem prej Alienëve!”
…E peshqit e shkretë ende te tmerruem nga ajo pervoje e frikshme, vazhdojnë e flasin…e flasin…pa ja nda!
…Dhe peshqit e tjerë rreth e rrotull e kqyrin njani-tjetrin tanë shikime kuptimplote, tue tundun krenat aprovueshëm :
-“Këta peshq që po kallzojne këso prrallash me Alienë e rrembime, thjesht kane luejtë mendsh! Janë te marrë qe shohin andrra me syhapë!”
…Peshqit e shkrete, që kishin perjetue tmerrin, binin copa me ua mbushe mendjen te tjereve se ishin rrembye nga alienet, por ma kot! Derisa nji ditë, peshqve te shkretë, që u lshuen ne lume peshkataret, s’u flet kush kurre ma me gojë se janë të luejtun mendsh…
