Pleniumi i 4 i KQ me gjeti mesuese ne shkollen 8 vjecare Zagorcan-Pogradec! Ate mengjes, pasi ishte marre vendimi e xhaxhai im Todi Lubonja u shpall “armik i popullit”, une u nisa per ne pune… S’kisha fjetur gjithe naten!
Para priten e pare ma ben qe ne cerdhe kurre shpura djalin, “miremengjesi” ishte i frikesuar po fytyrat e personelit te cerdhes shprehnin dhimbje! Kurre vajta ne shkolle i gjeta te gjithe ne sallen e mesuesve, vetem drejtoresha mungonte!
Ku eshte Tefta fola une, pasi ju thashe “miremengjes!?”.
Pa mbaruar fjalen une, ne sallen e mesuesve, hyri drejtoresha (e kisha shume shoqe… Fytyra e saj nxinte) dhe nje meso burre i veshur me qillota ushtarake dhe xhakete gri. Zune vend ne tavoline burri me qillota ushtarake ne krye, drejtoresha ne krahe te tije! U prezantua, si perfaqesues i Komitetit te Partise e me nguli syte mua dhe me nje ze sikur vinte nga FERRI, mu drejtua.
“Ti je Lubonja he, keshtu ja shperblyet Partise!? Me c’sy e faqe do edukosh brezin e ri ti!?”.
Veshtrimi ti ishte i eger, une ndjeva qumshtin te me percillej nga gjiri.
“Ishkreti djali im”, keto fjale me shkuan ate moment ne mendje!
Te nesermen me komunikuan pushimin nga puna “si e padenje te edukoje brezin e ri”.
Ajtanga Lubonja kujton në këtë 7 mars një histori të hidhur personale
