Nje shoqeri e organizuar mire dhe qe vepron ne menyre te arsyeshme, ne jete te jeteve, ka pasur se paku kater parametra te domosdoshem.
1. Nje hierarki shoqerore organike dhe gati natyrore, ku me te zotet, me te miret, me te virtytshmit, qendronin ne krye dhe pjesa tjeter e shoqerise u bindej ne nje menyre te ndergjegjeshme pa i lene te benin cfare te donin.
2. Nje elite, pra nje pjese e shoqerise qe ka vepruar me kode morale elitare dhe fisnike, qe ka pasur aftesi drejtuese, pasuri, pushtet, cka e bente udheheqese ne vazhdimesi historike dhe me nje legjitimitet te pacenuar siddoqe te ishin rrethanat dhe valet e kohrave, ne paqe dhe ne lufte.
3. Shtresa shoqerore te ndara nga njera tjetra, por edhe qe bashkejetojne me njera tjetren, ku seicila ka identitetin e vet, funksionin e vet ne zanate, ne luftra, ne besim, ne shkence, ne art, etj.
4. Nje individ te forte dhe me nje personalitet te zhvilluar qe vlere te pare ka indivvidualizmin personal te shoqeruar me vullnetin per t’i sherbyer te tjereve, por qe di t’i thote vetes : une jam, une dua, une nuk dua, une mendoj.
Cfare kemi ne ne vend te ketyre.
Hierarkia – shefi qe per merita qe nuk dihen se cilat jane te heq nga puna kur i do qejfi.
Elita – nje mase njerezish qe as vete nuk e di se per ke dhe si voton dhe qe lideret politike u drejtohen nga tv.
Shtresa shoqerore – te gjithe thuajse pa pune me perjashtim te disa qe kane vila dhe resorte qe askush nuk ua di origjinen.
Individi – i fort i lagjes qe na bertet te gjitheve: Ore do beni si ju them apo t’ju ashtu robt.
Qarte???
