Ai thotë se në fillim duhet ta besojmë vetë se nuk jemi njësoj me ta:
“Ne nuk mund të pranojmë që të na konsiderojnë se jemi të gjithë njësoj, sepse kjo nuk është, as e drejtë, dhe as e vërtetë. Por këtë nuk mjafton vetëm ta themi. Në radhë të parë duhet ta besojmë vetë, që pastaj të shpresojmë se mund të na ndjekin të tjerët.
Sa më shumë të krijohet perceptimi se jemi të gjithë njësoj, aq më e vështirë është të dalim nga kjo kllapi kombëtare
Na takon ne, që e dimë se jemi të ndryshëm (madje kjo na bën krenarë), që ta bëjmë diferencën. Me akte dhe me gjeste, jo thjesht me fjalë. Vetëm atëherë mund t’i themi lirisht gëzuar njëri-tjetrit, jo për forcë zakoni, por duke besuar seriozisht për një vit më të mirë se ky që lamë pas”, shkruan Patozi.
