Nji ditë Edi Rama po shkonte në takim me elektoratin në nji zonë të Shqipnisë…
Ngaqë ishte ba vonë për takimin i thotë shoferit që të shtojë shpejtësinë…
Nga shpejtësia në nji kthesë, makina e blindume e kryeministrit shtypë nji gomar që ish në anë të rrugës… makina e randë e mbytë ne vend!
Ndalin makinën …
– “Hik ke katunari që është i zoti i gomarit dhe ia shpjego si është puna” – gjithë arrogancë i thotë Rama shoferit, – “I thoni që do dëmshpërblehen për gamorin”.
Shkon shoferi ke shpia e katunarit që i shtypën gamorin…
Presin Rama me truprojat mos po dëgjojnë ndonjë thirrje pakënaqësie, ndonjë ankesë…
Hiç fare?!
Asnji gjo!?
Kur mbas pak në oborrin e katunarit shohin nja shtatë-tetë burra që kishin kapë shoferin hopa duke e hedhur e pritur ne ajër gjithë ngazëllim!
Dhe brohorisnin: “Urra! Urra!”…
Kur u kthy shoferi te makina, Rama që po ngordhte nga kureshtja e pyeti:
– “Po ata katnarët ç’kishin që të hudhnin ashtu përpjetë gjithë hare!?”
– “Për besë edhe unë u habita” – i thotë shoferi, – “Sa vajta ne oborr dhe u thashë ‘Jam shoferi i Edi Ramës dhe pa dashje e kam shtypë gomarin!’ … ata me ngritën hopa duke brohoritë: “Urra! Urra!” …
Treguar nga Ilir Seci
