Nga Redin Hafizi
Sot policia ekzekutoi nje te ri, Klodian Rashen, pasi po largohej qe t’i shpetonte gjobes se qeverrise. Kjo ndodh ne diten e rinise, ne 8 dhjetorin e lavdishem qe nisi ne vitin 1990 dhe kurre nuk realizoi ate per cfare u nis. Nuk flas per integrimin ne Europe, por flas per vrasjet neper rruget e qyteteve nga policia apo edhe burgosjet politike. Sot u ekzekutua nje i ri nga policia e nje qeverrie po aq komuniste sa ajo ne dhjetor 1990. Atehere u ekzekutuan shume te rinj dhe vrasesit nuk jane pergjigjur ende. A ju kujtohet Artan Lenja, po Pellumb Tahiri? Keta jane dy nga emrat qe me kujtohen, pa permendur 2 Prillin 1991. Vrasesit nuk dolen perpara drejtesise, krimet mbeten te pandeshkuar. Viktimat kerkuan drejtesi por u lane ne harrese dhe ja tani ne 8 dhjetor, pas 30 vjetesh te njejtat krime perseriten. Sot u ekzekutua nje i ri nga policia.
Ai nuk u vra nga police te pasfte, por nga police te indoktrinuar, nga police qe nuk mendojne se ligji eshte mbi te gjithe, por qe besojne se fjala e shefit eshte ligj. Sot ne mbremje u perserit krimi i pergjakshem qe ndodhte edhe 30 vjete me pare me te njejtet kriminele ne krahun e autoreve, nje qeverri neo komuniste, por qindra miliona euro me e pasur dhe me nje makineri te papare propagande qe kane mposhtur komplet sistemin e drejtesise.
Nderkohe viktima mbeten serish qytetaret, njesoj te varfer, te vjedhur, dhunuar, perzene si ne vitin 1990. Qe te na kujtonte foton e plote te atyre koheve, ne mengjesin e 8 dhjetorit degjojme edhe lajmin e vrasjes se nje te riu qe thjesht nuk kishte vene masken dhe po mundohej te largohej.
Nje polic qe e mendon veten te plotfuqishem per te mbrojtur me arme fjalet e ministrit apo kryeministrit nuk e ka problem te marre edhe jeten e nje njeriu. Pra jemi ne diktature ku fjala e udheheqesit vlen me shume se jeta e njeriut. Krimi qe nuk u ndeshkua do te na ndjeke pas gjithe jeten.
