Nga Klodian Tomorri
Ka pase qene nje kohe kur:
Festivalet e muzikes promovonin muzike,
Ndeshjet e futbollit promovonin sport
Teatri dhe kinematografia promovonin art.
Dhe bota ishte nje vend normal.
Tani eshte nje kohe kur te gjitha keto promovojne vetem nje axhende. Ate te denatyrimit njerezor dhe vlerave te kotesise.
Ne kampionatin boteror, futbollistet dalin me shirita ylberi ne krah.
Ne nje festival muzike kulmi arrihet kur nje burre puthet ne menyre pasionante me llape ne fyt me nje burre tjeter. Pese meter me tutje ishte gruaja e njerit prej burrave.
Nese ti shtron me te drejte pyetjen se cfare perfiton shoqeria njerezore nga fakti qe nje burre jargavitet me nje burre tjeter ne prime time, para miliona femijeve, pergjigja qe merr nga avokatet e axhendes eshte emancipimi i shoqerise.
Levizjet qe kane emancipuar shoqerine njerezore ishin ato qe u dhane grave te drejta te barabarta me burrat, hoqen skllaverine, u dhane te gjithe njerezve liri dhe barazi para ligjit pavaresisht fese, etnise, ngjyres apo rraces. Shtrine aksesin ne arsim dhe shendetesi per te gjithe pa asnje dallim ekonomik apo racial.
Keto levizje zgjeruan kapitalin human ne menyre te jashtezakonshme, pasi deri dje ti mund te ishe talent, por nuk lulezoje dot se isha skllav. Mund te ishe gjeni, por nuk te lejonte njeri te kultivoje gjenialitetin tend sepse ishe grua. Tani pyetja eshte si e emancipon shoqerine njerezore fakti kur Fedezi i fut llapen publikisht Roza Kimikut? Ose kur keta luajne kala dibrance nga mbrapa? Boh.
Me shume gjasa Giorgia Meloni ka per te dekapituar te gjithe zinxhirin drejtues te Rai-t, pas asaj qe ndodhi ne San Remo. Por axhenda e silikonit do vazhdoje t’i imponohet dhunshem serish e serish shumices se heshtur deri ne triumfin e plote. Pastaj asgje s’do jete me si me pare. Ajnshtajni nuk do kete as 1 per qind te popullaritetit te Fedez Llapes. Ndersa Da Vinci do jete nje zero para Roza Kimikut dhe Maneskineve. Nese ti promovon kete me axhende, aty shkon.
