…Më 30 dhjetor 1940, mbylli sytë dhe shkoi má vdekë pak, At Gjergj Fishta, Poeti ynë Kombëtar…
…Shkoi me vdekë vetëm pak sepse për At Fishten nuk ka mordje… Poeti i Kombit tonë la mbrapa pavdeksinë! Ai asht i përjetshëm për aq kohe sa ka me rrnúe gjuha shqype që u pasunue edhe má prej pendës se aedit shqiptar…Motèt dhe stinat shkojnë e vijnë po Homeri shqiptar rrnon, rrnon për aq kohë sa ka me kenë e lehtë mbi vorr ledina :
“Lehtë u kjoftë mbi vorr ledina,
but u kjofshin moti e stina,
ak’lli, bora e serotina:
e der’ t’ këndojë n’mal ndo’ i Zanë,
e der’ t’ ketë n’ detë ujë e ranë,
der’ sa t’shndërisin diellë e hanë,
ata kurr mos u harrojshin,
n’kangë e n’valle por u këndojshin.
E njaj gjak, qi kanë dikue,
ban, o Zot, qi t’jesë tue velue
për m’ia xe zemrën Shqiptarit,
për kah vendi e gjuha e t’Parit!”…
…Dekën e tij nuk e kane ne dore njerëzit të cilët provuen me e vdekë por kurrë s’mujtën! Çka nuk provuen me e ba të vdekshëm!?…Argatët e shkjaut të zi ja morën eshtnat dhe ja hodhën në lumin e Kirit! Harruen se ashtu e nderuen má shume! E hodhën në ujnat e kthjellta të Kirit që rrjedh prej Dukagjini, Kiri ja la ndorè Drinit te bashkuem që asht arteria kryesore e Kombit shqiptar, Drini me Bunën e mueren mbasandej e plot besë ja percuellen ato eshtna Detit të Adriès…
Pa e ditë komunistat i banë një rivarrim plot domethanie, sepse edhe eshtnat e aedit tonë Kombtar vojtën ne ujnat e Mesdheut e mbare oqeaneve botnore njashtu si edhe vojti vepra e At Fishtës vojti ndër vlerat universale botnore!
…E shanë, e sulmuen përplot 47 vjet me radhë … Lakenjtë e regjimit komunist,duke shkumëzues si langoj të terbuem,plot jargë servilizmi lehën tanë kohën kundër Fishtës por má kot! Me gjithë zellin e tepruem të shërbëtorëve, me gjithë vnerin prej maniakesh që vollën, asnjë dam nuk ja banë At Fishtës… Sepse At Fishta asht si ato majat e nalta të Bjeshkëve të Namuna ku bora nxén borën… Bora asht gjithehera e bardhë atje nalt e balta që hidhet s’mbrrin kurrë atje! Përkundrazi balta po kthehet mbrapsht e po u bjen në fytyrat e tyne lakejve baltëhedhës… Në të tana fytyrat që kane… Se ata kanë shume fytyra! Langojte e regjimit komunist lehën për hesap të të zotëve të tyne deri sa u ngjirën zani, Fishta tanaherat ishte atje nalt, atje ku ata kurrë s’mund mbrrijshin… Atje nalt, Maje Bjeshkësh ku bora e lavdisë nxente borën e lavdisë!
…E shanë pa ju pasë gja borxh, për së dekuni e sulmuen si maniake nekrofile por marrèn e korinë e mbajnë sot për veti, edhe sot kur dalin e skuthshëm japin intervista duke thane “se janë pendue për çka kanë sha!”… Për veti e kanë! Poetit gja si banë as atëherë kur e shanë e as tash kur u “penduen”… Kur e shanë ishin langoj zinxhirësh, sot janë langoj të zgjidhun…
…Atje nalt prej Parrizi Poeti me lirën arbnore prapë këndon :
“Çohi të dekun”
E n’kjoftë se lypet prej s’hyjnueshmes Mni,
Qi flije t’bahet ndo’i shqyptar m’therore,
Qe, mue tek m’kini, merrni e m’bani fli
Për shqyptari, me shue çdo mni mizore. –
Oh! edhe pa mue Shqypnija kjoftë e rroftë,
E nami i sajë përjetë u trashigoftë!
Po: rrnoftë Shqypnija! E porsi krypa n’Dri
E porsi krandja e that n’nji flakada,
U shoftë me arë, me farë me mal e vrri
Kushdo shqyptar, qi s’brohoritë me za,
Kushdo shqyptar, qi s’brohoritë me uzdajë:
Oh! Rrnoftë Shqypnija! Rrnoftë Flamuri i sajë! “…
… Sot 75 vjet má parë shkoi me vdekë pak Poeti ynë Kombëtar…
