Nga Sonila Meço
Ngado ta sjellësh, sado na duket e ngjashme politika kudo në rajon, Kosova, me gjithë tensionet, kalkulimet, manovrat dhe prapaskenat e saj politike, vazhdon të mbajë të paprekur një instinkt themelor, kthimin te sovrani. Atje politika mund të përplaset, të bllokohet, të rikonfigurohet, por askujt nuk i duket sakrilegj ideja që zgjidhja të kërkohet sërish tek vota.
Madje i lejojnë vetes luksin demokratik të diskutojnë edhe rivotime, edhe zgjedhje të reja, edhe formula të tjera legjitimiteti mu në prag të një krize.
Tani le t’i kthehemi këtij ushtrimi në Shqipëri. Imagjinoni një moment:
Presidenti ynë propozon amendamente kushtetuese për zgjedhjen e kreut të shtetit drejtpërdrejtë nga populli. Sforcohoni edhe pak e vijoni të imagjinoni çfarë bëhet me patronazhimin, votën, inxhinierinë (anti)elektorale dhe sidomos….
Po ç’flas dhe unë, në Shqipëri është më e lehtë të imagjinosh ujkun vegjetarian sesa pushtetin që i hap vetë rrugë votës së lirë dhe vullnetit të sovranit.
