Nga Genc Pollo
“Jo! Rusia nuk mund të sulmojë Ukrainën! Ajo është anëtare e OSBE-së, e Këshillit të Europës. Si mund të shkelë statutin e tyre? Nuk ka interes t’a bëjë këtë!” Ky ishte pakashumëarsyetimi i shumë politikanëve dhe personazheve publikë nëEuropë deri në 24 shkurt kur Putini udhëroi nisjen e agresionit ushtarak. Ky grup personalitesh përbëhej jo vetëmnga pacifistë naivë, optimistë miopë, dashnorë iluzionesh e idiotë të dobishëm. Ndër ta fatkeqsisht kishte edhe agjentëndikimi të joshur me lloj lloj mënyrash apo edhe të shpërblyerme para nga Kremlini.
Deklarata e Edi Ramës se përmes nismës “Ballkan Hapu!” do të mund të evitohen kriza e tensione si ato që provokoi Vuçiçnë mesnatën e 31 korrikut është e njëjtë në natyrë me bestytninë e mësipërme. Do t’i kurseja lexuesit këtukategorizimin e Ramës në një nga nëngrupet e mësipërme të”dorëzanëve” për Putinin.
Por sugjerimi se me kontakte, biseda e shkëmbime arrihetçtensionimi madje edhe një paqe e qëndrueshme meriton tështjellohet në mënyrë që të mos mund të përdoret për krijimine mirazheve të rrezikshëm.
Prej më se një viti e pa shkak serioz Serbia refuzon tënënshkruajë aktin “Liria e Lëvizjes me letërnjoftim në gjashtështetet e Ballkanit Perëndimor (Freedom of Movement with ID Cards for WB6) në kuadrin e Tregut të Përbashkët Rajonal. Ky i fundit është produkt i Procesit të Berlinit. Nëse Serbia do e nënshkruante dhe do e zbatonte këtë akt gjysma e problemitqë shkaktoi krizën e mesnatës së 31 korrikut do të ishtezgjidhur. Poqese Serbia do të nënshkruante dhe do të zbatonteedhe një akt të ngjashëm për targat atëhere problemi do tëishte zgjidhur plotësisht.
Por problemi i madh është se Serbia edhe pas vitesh të gjatakontakesh, bisedimesh e shkëmbimesh me Kosovën nuk don të bjerë dakord. Edhe pse këto kontake, bisedime e shkëmbime jane ndërmjetësuar nga Bashkimi Europian i mbështetur nga ShBA. Pse ndodh kështu do të rrekem t’a shpjegoj shkurt më poshtë. Por tashti shihni mirazhin e rrezikshëm të Ramës.
Atë koncesion Vuçiç nuk ja bëri Kosovës kur palë kërkuese e garantuese ishin shefat e Komisionit Europian por edhe shefate qeverive si Merkel, Macron etj. Por Edi Rama mejton se Vuçiç do e bëjë mbasi të ulet në tavolinën e “Ballkan Hapu” vetëm me të dhe me Albin Kurtin. A tregon kjo megallomaniekstreme, optimizëm naiv apo diçka tjetër jo të pafajshme? Lezuesit le t’a gjejnë. Por të tilla mufka të thëna publikisht, madje në prani të një kryeministri tjetër, vetëm qesëndimeritojnë.
Bashkimi Europian e mbështetja amerikane nuk arriti të çontePrishtinën e Beogradin drejt marrëveshjeve të qëndrueshmesepse nuk kishte bindshëm as shkop as karrotë ndaj Serbisë. BE nuk kishte shkop për vetë natyrën e tij. Kurse karrota e anëtarësisë në Union ishte abstrakte, e paaritshme dhe me gjasë në thelb e padëshiruar nga sundimtarë jodemokratikë si Vuçiçi. Kurse karrota reale e millionave euro ndihmëeuropiane as nuk u vu ndonjëhere seriozisht në diskutim ngaBrukseli. Ka edhe arsye të tjera e kjo çështje kompleksemeriton një shënim më vete.
Me situatën e re pas agresionit të Putinit gjerat mund tëndryshojnë pozitivisht. Vuçiçi është i vetmi kryetar shteti nëEuropë (veç Lukashenkos në Bjellorusi) që ka refuzuarsanksionet e BE-së ndaj Rusisë. Kjo nuk tolerohet në kohëlufte. Çuditërisht i vetmi shef qeverie në Europë që tregonmirëkuptim për këtë qëndrim është kryeministri i Tiranës.
Nga ana tjetër brurimat epike të Vuçiçit për “aksionevdekjeprurëse” kundër Kosovës nuk impresionojnë KFOR-in dhe zor se ndiqen nga veprime ushtarake. Por destabilizimi nëVeri (Vuçiç pretendon se është dorëjashtë dhe Rama e konfirmon se janë vetëm serbët e rrëmbyer të Mitrovicës!) dhe në vijim “qetësimi” i situatës është në repertorinpermanent të tij. Kështu ai del si “burrë i mirë” dhe përfitonatë gjë që edhe Rama kërkon për të: të zbutet trysniaperëndimore ndaj tij për adoptimin e sanksioneve anti-Putin.
Përgjigja më e mirë europiane për momentin do të ishtevendosja përfundimtare dhe e përhershme e masave për targate letërnjoftimet nga qeveria kosovare në 1 shtator.
Genc Pollo, Ish ministër e deputet, 1 gusht 2022
