Ne rubrikën “Jeta dhe Dashuria” tek revista “Elle”, një vajzë ka kerkuar ndihmen e keshillueses per lidhjet, pasi ka frikë të hedhë hapin e martesës ndonëse ajo e do marrëzisht partnerin e saj.
Kjo situatë mund t’i ngjajë shumë prej jush dhe më poshtë keni një variant sesi mund ta zgjidhni kete dileme.
E dashur E. Jean: Jam e dashuruar me një njeri të mrekullueshëm. Ne qeshim, flasim, frymëzojmë dhe mbështesin njëri-tjetrin. Ne përqafohemi dhe përkëdhelemi. Ai është ai që më kupton më mirë; por kur ai më kërkoi të martohesha me të, unë i thashë jo. Martesa me mua është një dënim me vdekje, një shteg drejt një jete pa gëzim, pa seks; thjesht duke menduar martesën më dërgon në sulme paniku. Po, nëse po pyesni, prindërit e mi janë akoma të martuar. Unë nuk jam duke pritur për diçka më të mirë për t’u shoqëruar. Unë thjesht nuk dua të martohem. Cfare te bejme Unë nuk mund ta imagjinoj jetën time pa atë. Nga ana tjetër, unë nuk mund ta imagjinoj jetën time me të. Ju lutemi ndihmoni! –
Pergjigja e ekspertes: Mos e merrni kaq keq këtë situatë të tillë. A nuk keni dëgjuar ndonjëherë për divorc? Unë jam kundër martesës (është një institucion arkaik; une jam për lirinë time), dhe pse jam martuar. Dy herë. Libri me i mire i martesave të shkruara ndonjëherë, sapo doli. Lexoje ate qe te kuptosh dicka me shume: Një histori e Martesës (Bloomsbury), nga Susan Squire. Merre!
