Materiali bazë i papërpunuar për prodhimin e baterive të diamantit do të jenë mbetjet bërthamore nga termocentrali.
Sot ato janë ende në fushën e konceptit teorik, por tashmë është e qartë se do të duhej 5730 vjet për të përdorur fuqinë e tyre.
Bëhet fjalë për diamantet e bërë nga karboni-14, në të vërtetë nga grafitet e bërë nga reaktorët bërthamorë. Më saktësisht, do të ishte një diamant artificial që do të prodhohej nga mbetjet bërthamore.
Termi bateri prej diamanti u përmend së pari nga profesor Tom Scott nga Universiteti i Bristolit, në vendin ku shkencëtarët krijuan prototipin e parë. Në vend që të fillonin me karbonin-14 (C-14), ata përdorën nikel izotop, Nikel-63, të cilët ishin “sanduiç” midis dy shtresave të një diamanti të vërtetë, të papërpunuar, por artificialisht të bërë.
Ajo që ata kishin ishte një artikull që dha një tension prej 1.9 V, i cili do të ishte në gjendje për pesë mijë vjet të lëshojë energji prej 15.8 MJ, ose një total prej 4.4 kWh.
Karboni C-14 ka 6 protone dhe 8 neutrone, dhe nuk është aspak problem në kushte normale mjedisore. Një atom i tillë ndodh natyrshëm në 1000 miliardë atome të karbonit normal dhe C-14 përdoret në arkeologji për të përcaktuar moshën e objekteve deri në 60.000 vjet.
Pastaj shkencëtarëve iu ra ndërmend: nga grafitet që vepronin drejtpërsëdrejti në bërthamën e reaktorit bërthamor dhe në të cilin C-14 u akumulua në sasi të mëdha, radioaktiviteti u nxor nga ngrohja në temperatura të larta dhe duke mbledhur gazin e lëshuar radioaktiv. Pastaj gazi i nënshtrohet procesit të prodhimit të diamanteve artificiale në industri ose në laboratorë kimikë. Kjo pjesë ende nuk është revolucionare.
Përmes grafiteve mund të prodhohen nanokristale të diamanteve dhe diamante në film ultra të hollë. Megjithatë, kur një diamant radioaktiv C-14 me një diamant jo-jonik C-12 vjen në kontakt me tensionin e dobët, doli të jetë revolucion. Diamanti i zakonshëm është ndryshe shumë i prirë për të prodhuar energji elektrike, C-14 prishet relativisht ngadalë dhe nga diamanti i zakonshëm artificial radioaktiviteti i tij nuk depërton jashtë.
Ajo që do të dilte jashtë, përmes elektrodave, natyrisht, do të kishte 15 energji J në ditë. Sapo të mbretërojë teknologjia e prodhimit industrial të baterive të diamantit, askush nuk e di se ku do të jetë fundi i rrëfimit, pasi vetëm SHBA-ja ka prodhuar në centralet e saj bërthamore 84.250 tonë mbetje bërthamore në formën e grafitit radioaktiv ose C- 14.
