Ata janë njerëz krijues pas të gjithash. Megjithatë, kur bëhet fjalë për shkrimtarët, të cilët janë gjithashtu krijues, për ndonjë arsye nuk mendojmë se është në rregull që ata të kenë zakone të këqija. ‘Bright Side’ vendosi të kërkonte shkrimtarët të cilët i shkruanin librat e tyre derisa ishin të varur nga droga. Le të hedhim një vështrim të ndryshëm në disa vepra klasike:
Stephen King dhe të 80-tat e tij
Stephen King as nuk përpiqet të fshehë faktin se shumë nga veprat e tij janë shkruar mbi vartësinë e kokainës. Përveç kësaj, ai as nuk mban mend kohën kur i shkruante. Në një intervistë për Rolling Stone, ai tha se ai kishte përdorur kokainë nga viti 1978 deri në vitin 1986 dhe shkroi rreth 10 novela. Disa prej tyre janë “Ai”, “Kulla e Errët”, “Pema e Qiellit” dhe “Qëndroni”.
Jean-Paul Sartre dhe dieta e tij
Sipas Annie Cohen-Solal, që shkruante biografinë e ekzistencialistit të madh, dieta e tij e përditshme ishte: dy pako cigare, një çift tubash duhani, 1/4 shishe pije alkoolike, 200 miligramë amfetaminë, 15 gram aspirina, dhe rreth 20 kordranë (një përzierje e amfetaminë dhe aspirina). Shkrimtari vdiq në moshën 74-vjeçare.
Charles Dickens dhe periudha e tij viktoriane
Dickens jetonte në periudhën viktoriane, kur përdorimi i drogës (opiumi dhe kokaina) ishte popullor, i lirë dhe i ndaluar nga mjekët. Ndonjëherë droga madje u përshkruan si antidepresantë. Shkrimtari i madh ishte i varur nga droga. Duke marrë parasysh kujtimet e njerëzve që e njihnin atë për vizionet që kishte dhe sjelljen e tij të çuditshme, mendohej se ai ishte vazhdimisht nën efekt.
Sigmund Freud dhe studimet e tij për kokainë
Në vitin 1884, Sigmund Freud ishte i interesuar për një analgjezik të ri: kokainë. Gjatë tri viteve të ardhshme, ai botoi disa vepra shkencore ku u habit nga ajo që mund të bënte kokaina. Ai filloi ta përshkruante atë tek nusja e tij dhe e rekomandoi atë tek miqtë e tij. Por në fillim të vitit 1887, shkencëtarët kuptuan se kokaina nuk ishte aq e padëmshme sa ç’do mendonte më parë, dhe Frojdi u gjykua për propagandën e drogës. Ai pendohet për atë që bëri dhe u përpoq të heqë qafe varësinë nga droga deri në vitin 1900.
Charles Baudelaire dhe “Klubi i Hashishins”
Nga viti 1844 deri në vitin 1848, poeti mori pjesë në “The Club des Hashishins”. Sipas asaj që anëtarët e tjerë të klubit thanë, “Baudelaire u përpoq dyfish për një eksperiment”. Kjo “lumturi” ishte e neveritshme për të. Baudelaire më vonë kishte një varësi të shkurtër të opiumit, por ai arriti ta kapërcejë shpejt dhe krijoi një përshkrim të madh të ndikimit të drogës në trupin e njeriut, i cili kishte një emër simbolik: Paradite artificiale.
